2006124 - telefonun cebi

bu meretin cebi çok geniş..

bu cebe sık giren her şey suni havası oluşturuyor bende..

doğru bile burada metalleşiyor, elektronikleşiyor..

yanılma yandırma paylarını artırıyor..

hiçbir zaman yalnızlığımdan şikayetim olmadı..

yalnız kalınabilecek bir dünya olmadığındandır aslı, bu dünyanın..

telefon da beni tamamlamıyor..

yaramı sarmıyor..

sadece işe yarıyor..

iş

iş için

en çok iş için..

işi bölmeyen kısa sevgi saygı gösterileri için

mesajlarla hiçbir problemi çözemeyeceğimi biliyorum..

içim biliyor ya; telefona mesaj sesi geldiği zamanlar, hele beklemiyorsam çok az sevinmişimdir..

tekrarlayan mesajları ise okumak içimden pek az gelmiştir..

Allahtan annem ve babam bana mesaj atmazlar; onlardan da sıkılabilirdim bu yüzden çünkü..

Mesaj istemiyorum demek, kes sesini değil; yanlışsın değil..

mesaj istemiyorum demek..

hele bir de kafa dinlemem gerekse...

ben yalnız çalışırım

ve çalıştıklarımı paylaşırım..

paylaşmıyorsam çalışıyorumdur ve yalnızımdır

yalnız çalışırım ama yalnız olduğumu sanmam..

elim ayağım gözüm kulağım ve ulaşabildikleri her şeyle birlikteyimdir.

ya hep ya hiç'lik olmadığımı biliyorum..

kıvamı seviyorum..

kıvam ki

ateşin altını fazla açınca bozulur, yemeği yakar..

az açınca zamanla kıvamı, daha kıvamlı hale getirir..

kapayınca hiçbir şey olmaz: çiğ

çok açınca yanık: yenmez

kararda açınca: tadından

kafam ağrımıştı ancak bunları yazarken geçti...

2006-12-05 15:28:04 - Merhaba..

2006-12-04 18:58:27 - yaşayınca anladım..anlatınca kavradım..